Internist-oncoloog Ester Siemerink vertelt over het Alma Inloopershuis

“Bij het Alma Inloopershuis kan je recht doen aan je gevoelens, en die een richting geven.”

 Vandaag ontmoeten we in het ziekenhuis Ester Siemerink. Zij is internist-oncoloog in ZGT in Hengelo en Almelo. Ze behandelt hier mensen met kanker met als doel het voorkomen van het terugkeren van kanker, of met medicijnen de ziekte afremmen zodat mensen zo lang mogelijk goed kunnen leven. Zodoende staat ze ook in contact met het Alma Inloopershuis.

Je gunt als arts ieder mens de best mogelijke behandeling. “Mensen zijn meer dan alleen zijn of haar ziekte en de behandeling hiervoor. Ze hebben hun eigen zijn, hebben een rol in het gezin, familie, hun werkend leven, de maatschappij. En om hieraan recht te doen, wil je ook andere aspecten belichten in het behandeltraject van de kanker. Gesprekken en een luisterend oor kunnen helpen om daar richting aan te geven.” Het luisterende oor, en makkelijke herkenning en erkenning van zaken die jij als patiënt belangrijk vindt is bij het Alma Inloopershuis één van de belangrijkste punten. Hoewel mensen het vaak moeilijk vinden om over de drempel te stappen bij het Inloopershuis, vertelt Ester dat de ervaring leert wanneer je praat over datgene waarmee je zo geconfronteerd wordt, dit oplucht en vooral ook innerlijke rust geeft.

“Mensen stoppen het gesprek over hun angsten vaak weg, voor zichzelf en voor een ander. Kanker wordt veelal geassocieerd met de dood. Het is natuurlijk voor de mens om het weg te willen drukken. Bij het Alma Inloopershuis kan je recht doen aan die gevoelens, en het een richting geven.” Het is vaak moeilijk voor patiënten hoe je je lichaam en geest tijdens een ziekte in balans houdt. Een mix van inspanning en ontspanning is dan zeer belangrijk en kan helpen bij de verwerking, zegt Ester. Bij het Inloopershuis bieden ze dit beide aan. Zo is er een wandelgroep, maar zijn er ook creatieve workshops. Ester vertelt dat het Alma Inloopershuis er niet alleen is voor mensen met kanker, maar bijvoorbeeld ook voor mensen met ernstig hartfalen, ernstig longlijden (COPD), eigenlijk voor iedereen die te maken heeft met een ernstige ziekte. “Het is een goede plek voor informatie én om je te uiten. Een fijne ontmoetingsplek voor lotgenoten.”

Philip Dhert ondersteunt het Alma Inloopershuis met stichting Almeloopers

“Het Alma Inloopershuis is ons kindje.”

Philip Dhert, teamcaptain bij stichting Almeloopers, vertelt dat het Alma Inloopershuis een jaar of 5/6 geleden uit stichting Almeloopers is ontstaan. Doordat zij ieder jaar mee doen aan de Roparun waren ze al veel in dat segment bezig, en zagen ze vaker in andere steden een ‘Inloophuis’ ontstaan. De Roparun is een estafetteloop van meer dan 500 kilometer van Parijs en Hamburg naar Rotterdam waarbij mensen, in teamverband, een sportieve prestatie leveren om op die manier geld op te halen voor mensen met kanker. Het geld wat wordt opgehaald tijdens het evenement wordt door het bestuur van Stichting Roparun vervolgens toegekend aan instellingen, goede doelen of projecten die bijdragen aan de missie van Roparun. Binnen de teamleden kreeg iemand het idee om een Inloophuis op te richten, en zo kwamen er steeds concretere plannen. Van het geld van de Roparun is het Alma Inloopershuis destijds gefinancierd.

“We zagen dat er veel behoefte aan Inloophuizen was en vonden het mooi aansluiten bij de Almeloopers.”

“Een groep enthousiastelingen staken hun koppen bij elkaar en dachten; dit is iets voor ons.” Inmiddels is het Alma Inloopershuis een eigen stichting geworden, maar de verbondenheid tussen de Almeloopers blijft. Zo steunen de Almeloopers nog met de begeleiding van het aanvragen van subsidies. En zijn de Almeloopers er bij bijzonderheden, zoals ook tijdens open dagen.

“Het is wel ons kindje. We hebben geen zeggenschap meer, maar kijken wel mee over de schouder.”

Zelf loopt Philip soms ook wel binnen bij het Inloopershuis. Binnenkort geeft Philip een workshop bonbons maken aan de vrijwilligers, omdat zij zich enorm inzetten voor de stichting. “Vaak praten de vrijwilligers vanuit hun eigen ervaring. Ze hebben tijd voor je, je kan er je hart luchten en ze brengen gezelligheid.” Philip vertelt dat hij verdacht is geweest van schilderklierkanker en daarom is zijn schildklier verwijderd. “Dan kijk je er anders tegen aan. Als het boven je hangt dan wil je erover praten. Het Alma Inloopershuis is dan een goede plek. Gelukkig had ik geen kanker, maar daardoor weet ik wel hoe belangrijk het is.”

Ook dit jaar lopen de Almeloopers weer mee met de Roparun. “Het is een goed doel, een teamprestatie en een mooi feestje. We pakken het serieus op om veel geld binnen te halen. Het geld doneren we daarna aan palliatieve zorg in de regio.”

“Het is zo belangrijk dat er geld richting goede doelen gaat, onder andere naar het Alma Inloopershuis.”

Thea de Bie & Mathilde zijn vrijwilligers en bieden bezoekers een kop koffie en luisterend oor aan

Thea de Bie en Mathilde Prenger, beide gastvrouwen, verwelkomen ons in het Alma Inloopershuis. Allebei hebben ze te maken gehad met kanker, hoewel op een andere manier. Mathilde heeft het van dichtbij meegemaakt, Thea is lotgenoot. Via de krant zagen ze een oproep van het Alma Inloopershuis om vrijwilliger te worden en voelden allebei de drang om zich op te geven. Nu werken ze iedere vrijdag samen en verwelkomen gasten met een kopje koffie.

Voor Thea was het iets bekends, een Inloopershuis. Zelf heeft zij een aantal jaren geleden kanker gehad en bezocht toen ook een Inloopershuis. Na een tijdje had ze daar even geen behoefte meer aan. Toen ze beter was, wilde ze weer de ‘normale’ wereld in. Ook toen ze beter werd, bleef het Inloopershuis belangrijk voor haar. Want voor de buitenwereld lijk je genezen, terwijl je zelf altijd mentaal bezig blijft met de ziekte en of het eventueel terug kan komen. Daarom vond ze het fijn om een Inloopershuis te bezoeken.

“Een kop koffie en luisterend oor.”

Maar nadat ze haar ziekte eenmaal een plekje had gegeven, kreeg ze de behoefte om maatschappelijk betrokken te zijn. Ze besloot daarom dat ze gastvrouw wilde worden bij het Alma Inloopershuis. Thea vertelt dat het Inloopershuis een plek is waar je jezelf kan zijn en vooral waar je je emoties een plek kan geven. “Het is fijn om lotgenoten om je heen te hebben. Ik kan nu iets voor andere mensen betekenen, die in hetzelfde schuitje zitten als dat ik toen zat.” Het bezoek aan het Inloopershuis heeft haar destijds geholpen om zichzelf te uiten: “Ik was altijd al creatief bezig, maar hier kon ik mijn gevoelens neerzetten op een schilderdoek.”. Haar creativiteit is ook nu dé manier om bezoekers van het Alma Inloopershuis te helpen. In een speciale ruimte in het Inloopershuis geeft Thea maandelijks voor 6 à 7 personen een workshop schilderen.

Naast de schilderworkshop zijn er ook andere activiteiten waar gasten zich voor aan kunnen melden. Samen wandelen bijvoorbeeld, waar door middel van ademhalingstechnieken en oefening innerlijke rust gecreëerd wordt. Want dat is waar gasten vaak behoefte aan hebben. Thea en Mathilde vertellen dat gasten het ook fijn vinden dat de gastvrouwen een luisterend oor bieden. Vaak voelen gasten zich eenzaam, doordat ze hun verhaal niet kwijt kunnen in hun omgeving. Het Alma Inloopershuis biedt dan wat positiviteit in al die narigheid. Thea: “Je kan de gasten niet beter maken, maar ze wel beter laten voelen. Daar doen we het voor.”

Niet alleen de gastvrouwen bieden steun, het hebben van lotgenoten is voor gasten ook erg fijn. Ook partners van patiënten vinden door het Inloopershuis bijvoorbeeld steun bij elkaar. Zij praten op een andere manier tegen elkaar dan tegen hun partners. Thea en Mathilde vinden dat mooi om te zien: “Iedereen is hier welkom en iedereen mag zijn of haar verhaal zo vaak als hij/zij wil delen. Sommige mensen twijfelen of ze wel binnen willen komen, maar als ze dat vervolgens doen zijn ze vervolgens volledig over de streep getrokken. Het is fijn dat we dit met alle vrijwilligers kunnen doen. ”.

Ook gastvrouw of gastheer worden? Dan kunt u terecht bij de coördinator van het Alma Inloopershuis, op nummer 06-30892929, of stuur een e-mail naar: [email protected]

Het thuisgevoel zorgt ervoor dat bezoeker Jille de Klein vaak langskomt

Tijdens ons bezoek aan het Alma Inloopershuis spreken we met Jille de Kleine. Jille is 71 jaar en heeft kanker, na zijn pensionering werd hij ziek. Hij is vandaag in het ziekenhuis omdat hij net bloed heeft geprikt. Hij moet nu samen met zijn vrouw wachten op de uitslag van het onderzoek. Het is een gekke dag voor Jille, want hij en zijn vrouw zijn vandaag 45 jaar getrouwd, een feestdag, maar tegelijkertijd zit hij ook in spanning. Het wachten op de uitkomst van een controle went namelijk nooit. Wat helpt om de spanning iets te verlichtten is het warme ontvangst in het Alma Inloopershuis door de gastvrouwen. “Om de drie maanden ben ik in het ziekenhuis voor controle, dan kom ik eventjes langs om een kop koffie te drinken en te praten.”.

Jille is vaak in het ziekenhuis te vinden, want naast de controles gaat hij ook twee keer per week naar fysiotherapie. “In de krant las ik dat het Alma Inloopershuis er kwam en tijdens mijn volgende bezoek aan het ziekenhuis liep ik daarom al vrij snel binnen.”. Eerst ging hij vaak naar praatgroepen, maar het Inloopershuis heeft dit vervangen. Jille is namelijk erg open en vindt het belangrijk om over zijn ziekte te praten. Dit is voor zijn omgeving soms wel lastig. “Mijn vrouw vindt het lastig dat ik thuis zoveel bezig ben met mijn ziekte. Maar ja, je hebt het nou eenmaal. Ik heb vier kleinkinderen, maar wil het bij hen ook niet altijd over mijn ziekte hebben. Daarom kom ik hier, zodat ik lotgenoten kan ontmoeten en met hen kan praten.”

“Bij de eerste binnenkomst voelde ik me meteen thuis.”

“Op het moment van binnenlopen voelde ik me gelijk thuis.” Voordat het Alma Inloopershuis bestond zat hij vaak in de kantine te wachten op de uitslag van zijn onderzoek, maar dat was toch niet altijd prettig. “In het Alma Inloopershuis zit je tussen lotgenoten. Je kan over je ziekte vertellen en van de verhalen van anderen leren. Er zijn veel mensen die graag hun verhaal kwijt willen en dat kan hier.” Jille benadrukt dat het zo fijn is dat je steun krijgt van de gastvrouwen en gastheren en activiteiten met lotgenoten kan ondernemen, zodat je niet alleen bent met je ziekte.

Bij de pakken neer gaan zitten doet Jille niet. Vroeger heeft hij altijd veel gesport en deed mee aan triatlons en marathons. Helaas kan hij nu niet alles meer doen wat hij wil. Wandelen doet hij nog wel erg veel en vindt hij erg fijn. Zijn ultieme droom is nog om een keer de Nijmeegse Vierdaagse te lopen.

Medisch maatschappelijk werker Birgit Kies verwijst patiënten naar het Inloopershuis

Birgit Kies, medisch maatschappelijk werker binnen Ziekenhuisgroep Twente in Almelo, loopt met ons mee naar het Alma Inloopershuis. Zij werkt op meerdere afdelingen en heeft voornamelijk te maken met oncologiepatiënten. Zodoende staat ze veel in contact met het Alma Inloopershuis.

“Als medisch maatschappelijk werker verwijs ik geregeld oncologiepatiënten en hun naasten. Wanneer patiënten na een gesprek willen kennismaken met het Alma Inloopershuis, dan begeleid ik ze nogal eens. De drempel wordt soms nog als hoog ervaren om naar binnen te lopen en het kan dan helpen als ik me ze meega.

Ik geef patienten ter informatie een folder mee. Dit gebeurt soms al tijdens het intakegesprek. Het is vervolgens aan de mensen zelf of ze ernaartoe willen gaan of niet.

Tijdens het intakegesprek bij het medisch maatschappelijk werk wordt eerst gekeken naar wat er speelt in het leven van de patiënten: wie hen steunt, hoe het netwerk eruit en waar men behoefte aan heeft. Tijdens de behandelperiode zit hun hoofd vaak al helemaal vol en het kan dan fijn zijn een plek te hebben waar men kan bijkomen.

“Ik hoor altijd goede verhalen over het Alma Inloopershuis”

De medisch maatschappelijk werker wordt veelal ingeschakeld om met de patiënten en hun naasten te bespreken hoe men kan omgaan met de veranderde situatie door kanker. Tijdens onze gesprekken proberen wij te onderzoeken hoe men de draad van het leven geleidelijk aan weer kan oppakken, met andere woorden: werken aan verandering en/of aanpassing. Naar het Alma Inloopershuis kun je ook gaan als je het niet over je ziekte wilt hebben of gewoon even een kopje koffie wilt drinken. Ik sluit het contact met de patiënt in principe af als er geen specifieke vragen meer zijn. Maar bij het Alma Inloopershuis kan men blijven binnen lopen.

Ook de hartelijkheid van de gastdames en -heren is van groot belang voor de patiënten. Vaak hoor ik positieve verhalen. Als men één keer het Alma Inloopershuis heeft bezocht, dan blijft men meestal komen. Patiënten ervaren afleiding en krijgen veel steun en begrip van lotgenoten.
Het werkt goed dat er korte lijntjes zijn tussen het medisch maatschappelijk werk en het Alma Inloopershuis. Daardoor kunnen wij samen bekijken wat de behoeftes zijn van de patiënten.

Het Alma Inloopershuis is beslist van belang voor patiënten van ons ziekenhuis.”